1. Dziś obchodzimy Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. To najstarsze święto maryjne w Kościele. Ogłaszając dogmat o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny w 1950 roku, papież Pius XII w Konstytucji apostolskiej „Munificentissimus Deus” napisał: „[…] powagą Pana naszego Jezusa Chrystusa (….) ogłaszamy, orzekamy i określamy jako dogmat objawiony przez Boga: że Niepokalana Matka Boga, Maryja zawsze Dziewica, po zakończeniu ziemskiego życia z duszą i ciałem została wzięta do chwały niebieskiej”. W ten sposób została ukoronowana wielowiekowa tradycja Kościoła i żywa do dziś wiara, że Maryja jest naszą Pośredniczką, Opiekunką, Pocieszycielką i Królową.
W naszej wspólnocie uroczystość ta związana jest z odpustem parafialnym, dlatego w dniu dzisiejszym możemy uzyskać łaski odpustu zupełnego dla siebie lub bliskich zmarłych będąc w stanie łaski uświęcającej, przystępując do Komunia św., i modląc się w intencjach Ojca Świętego.
Bardzo dziękuję ks. Janowi Okule za przewodniczenie liturgii Mszy św., wspólną modlitwę i wygłoszone Słowo Boże. Dziękuję także za obecność wszystkim kapłanom ostrowskiego dekanatu.
Bóg zapłać Siostrom Terezjankom, i paniom przygotowującym dekorację, asyście procesyjnej, dziewczynkom sypiącym kwiatki i wszystkim osobom zaangażowanym w liturgię.
2. Dzisiejszą uroczystość w tradycji polskiej nazywamy świętem Matki Bożej Zielnej. Wdzięczni Maryi za opiekę przynosimy dziś bukiety z ziół, kłosów i kwiatów, a rolnicy składają u Jej stóp wieńce dożynkowe. Liturgiczny gest błogosławienia rzeczy ma być okazją do wychwalania Boga Stwórcy za wszelkie otrzymane dary. Jednocześnie jest prośbą, aby błogosławione kwiaty, zboża, zioła zawsze przypominały o Bogu i Jego dobroci.
3. W tę maryjną uroczystość tradycyjnie pamięcią sięgamy do naszej historii, aby wspominać „Cud nad Wisłą” z 1920 roku. Za przyczyną Maryi Królowej Pokoju polecajmy Bogu sprawy naszej ojczyzny. Pamiętajmy także o polskich żołnierzach w ich doroczne święto.